Αν δεν έχετε νιώσει ποτέ ότι το «μηχανάκι» δεν τραβάει κατά περιόδους τότε βρίσκεστε σε άλλο επίπεδο φυσικής κατάστασης και δεν χρειάζεται να διαβάσετε τα παρακάτω. Αν το έχετε νιώσει μην ανησυχείτε. Ακόμα και οι επαγγελματίες αθλητές νιώθουν πολλές φορές ότι δεν μπορούν να πιέσουν όσο θα ήθελαν και παρατηρούν μείωση της απόδοσής τους.

Στην πραγματικότητα, ακόμα και αν δεν προπονείστε πολύ σκληρά, η απουσία διαλείμματος ή κάποιας μικρής αποχής από τη συστηματική προπόνηση μπορεί να προκαλέσει μείωση της απόδοσης αλλά και αποστροφή από την προπόνηση γενικότερα. 

Το σώμα μας χρειάζεται περιόδους ανάπαυσης για να ανακτήσει δυνάμεις και να γεμίσει τις μπαταρίες του. Παρόλα υπάρχει αρκετή συζήτηση σχετικά με τη διάρκεια και τη συχνότητα αυτών των διαλειμμάτων. Παλαιότερα, οι περισσότεροι σταματούσαν τις προπονήσεις για μερικές εβδομάδες μετά το πέρας των αγωνιστικών εκδηλώσεων (περίπου τον Νοέμβριο). Σε μερικές περιπτώσεις, κάποιοι επαγγελματίες αθλητές σταματούσαν για μέχρι και 2 μήνες. 

Βέβαια για τους περισσότερους από εμάς, δύο μήνες απραξίας σημαίνει και αύξηση βάρους. Για τους περισσότερους επίσης σημαίνει πτώση της φυσικής κατάστασης μέχρι και 80%. 

Τι ορίζουμε ως βέλτιστη περίοδο ξεκούρασης;


Κατά τη γνώμη μας δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη χρονική διάρκεια που να ταιριάζει σε όλους. Ο οργανισμός του καθενός αντιδρά διαφορετικά και δεν είναι δυνατόν να μπουν όλοι σε ένα καλούπι. 

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει πάντως ότι ο οργανισμός αντιδρά καλύτερα στην “ενεργή ξεκούραση” παρά στον καναπέ. Με τον όρο ενεργή ξεκούραση εννοούμε δραστηριότητες χαμηλής έντασης οι οποίες βοηθούν το σώμα να αναπληρώσει δυνάμεις να ξεκουράσει τους μύες, χωρίς όμως να πέσει σε λήθαργο. Τέτοιες δραστηριότητες μπορεί να είναι η ορεινή πεζοπορία, η κολύμβηση ή ακόμα και χαμηλής έντασης MTB.

Η ακριβής διάρκεια αυτής της περιόδου εξαρτάται από το σώμα μας και την καταπόνηση που έχει δεχθεί τους προηγούμενους μήνες. Πάντως μερικές εβδομάδες είναι αρκετές και η όρεξη για ποδήλατο έρχεται και πάλι.