Τα περισσότερα λάστιχα δεν είναι αεροστεγή από μόνα τους, γι αυτό χρησιμοποιούμε ένα λαστιχένιο μπαλόνι ανάμεσα στο στεφάνι του τροχού και το ελαστικό, την σαμπρέλα, η οποία έχει μια βαλβίδα για να μπορεί να φουσκώνει. Όταν ένα ελαστικό χάνει τον αέρα του υπάρχει τρύπα στην σαμπρέλα.

Διαρροή έχουμε στις εξής περιπτώσεις:

1. Με αργό ρυθμό που μπορεί να πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να χάσει όλο του τον αέρα, ενώ το λάστιχο θα πρέπει να φουσκώνεται πιο συχνά από ότι θα έπρεπε. Στην περίπτωση αυτή που χρειάζεται μια δυο ώρες να ξεφουσκώσει τελείως, ο καλύτερος τρόπος για να το επισκευάσουμε είναι να αντικαταστήσουμε τη σαμπρέλα με καινούργια, γιατί μπορεί να είναι αδύνατον να βρούμε την τρύπα. Πάντως είναι φυσιολογικό να χάνει αέρα η σαμπρέλα σε μεγάλο χρονικό διάστημα, γι αυτό πρέπει να ελέγχουμε τις πιέσεις μία φορά τον μήνα τουλάχιστον. Στα λάστιχα με υψηλές πιέσεις (100 psi) ο έλεγχος πρέπει να γίνεται μια φορά την εβδομάδα.

2. Τρύπημα από αιχμηρά αντικείμενα, όπως γυαλιά, αγκάθια, καρφιά, κομμάτια από σύρμα ή άλλα μικρά αιχμηρά αντικείμενα. Εδώ δύο λύσεις υπάρχουν: ή να επισκευάσουμε ή να αντικαταστήσουμε τη σαμπρέλα, αλλά προτού την επανατοποθετήσουμε να θυμηθούμε να ελέγξουμε όλο το εσωτερικό του ελαστικού για το ξένο αντικείμενο και να το αφαιρέσουμε.

3. Τρύπημα που μπορεί να προκύψει μετά από χτύπημα σε πέτρες, κράσπεδα ή σε μεγάλες λακκούβες στην επιφάνεια του δρόμου. Όταν το λάστιχο χτυπήσει με δύναμη στο χείλος μια λακκούβας, συμπιέζεται μέχρι που τερματίζει πάνω στο στεφάνι και μπορεί να κόψει τη σαμπρέλα στα δύο άκρα, προκαλώντας της δυο μικρές τρύπες, σαν το δάγκωμα του φιδιού. Τα πολύ δυνατά χτυπήματα μπορούν να προκαλέσουν φθορές στο λάστιχο, αλλά και να προκαλέσουν βαθούλωμα στο στεφάνι.

4. Απότομο σκάσιμο, που συνήθως συνοδεύεται από ένα δυνατό μπαμ. Η σαμπρέλα από μόνη της δεν μπορεί να συγκρατήσει πίεση, εξάλλου όπως είπαμε στην αρχή είναι ένα λαστιχένιο μπαλόνι, που εάν την φουσκώσουμε εκτός ελαστικού θα διογκώνεται μέχρι να σπάσει. Εάν το ελαστικό και η σαμπρέλα δεν έχουν τοποθετηθεί σωστά, ή το ελαστικό δεν συγκρατεί καλά τη σαμπρέλα, αυτή μπορεί να σπάσει.

Η διαδικασία επισκευής ή αντικατάστασης ξεκινάει με την αφαίρεση του τροχού από το ποδήλατο. Για να μην λερωθούμε καλό είναι να έχουμε μαζί μας ένα ζευγάρι γάντια μιας χρήσης ή μωρομάντηλα για μετά.

1. Εάν το ποδήλατο δεν έχει δισκόφρενα και τα φρένα του πιάνουν πάνω στο στεφάνι, π.χ. v-brakes, θα πρέπει να τα ανοίξουμε για να μπορέσει να βγει και να μπει πιο εύκολα ο τροχός. Ακόμα θα χρειαστεί να φουσκώσουμε δυο φορές το λάστιχο: μία για να το δοκιμάσουμε, επειδή θα πρέπει να το τοποθετήσουμε ξεφούσκωτο για να περάσει ανάμεσα από τα φρένα, και μια πριν ξεκινήσουμε. Στα ποδήλατα δρόμου υπάρχει ένα λεβιεδάκι πάνω στη δαγκάνα του φρένου.

2. Επόμενη κίνηση είναι να χαλαρώσουμε το quick release του άξονα. Tο ξεβιδώνουμε, κρατώντας το άλλο άκρο σταθερό, μέχρι να απελευθερωθεί ο τροχός. Προσέχουμε να μην ξεβιδωθεί εντελώς. Ο άξονας να παραμείνει πάνω στον τροχό. Ο μπροστινός τροχός βγαίνει κατευθείαν, αλλά ο πίσω με την αλυσίδα θέλει ένα κόλπο για να βγει εύκολα. Πριν ανοίξουμε τον μοχλό του quick release, έχουμε αλλάξει ταχύτητα έτσι ώστε η αλυσίδα να βρίσκεται στο τελευταίο εξωτερικό γρανάζι, το μικρότερο της κασέτας. Μόλις βγει ο τροχός ακουμπάμε το ποδήλατο στο πλάι, με την πλευρά της αλυσίδας προς τα πάνω. Πριν βγάλουμε το λάστιχο, ρίχνουμε μια γρήγορη ματιά μήπως είναι προφανής η αιτία του κλαταρίσματος π.χ. ένα καρφί.

3. Για την αφαίρεση του ελαστικού θα χρειαστούμε ένα σετ πλαστικά λεβιεδάκια, που πρέπει οπωσδήποτε να κουβαλάει μαζί του κάθε ποδηλάτης (ακόμα και εάν δεν ξέρει να τα χρησιμοποιήσει μπορεί να βρεθεί κάποιος που ξέρει και να βοηθήσει). Ξεκινάμε σχετικά κοντά στην βαλβίδα και σε σημείο που από κάτω να υπάρχει ακτίνα. Με την καμπύλη άκρη του λεβιέ πιάνουμε και σηκώνουμε προς τα έξω το ελαστικό και με την άλλη το ασφαλίζουμε στην ακτίνα. Κάνουμε το ίδιο λίγο πιο δίπλα με το δεύτερο λεβιέ και ήδη η μια πλευρά του ελαστικού είναι έτοιμη να βγει.

4. Μόλις ελευθερωθεί όλη η πλευρά από το στεφάνι, μπορούμε να πιάσουμε και να αφαιρέσουμε τη σαμπρέλα. Εάν έχουμε καινούργια σαμπρέλα μαζί μας πολύ απλά τοποθετούμαι την καινούργια, αλλιώς θα πρέπει να εντοπίσουμε την τρύπα και να την μπαλώσουμε. Πριν τοποθετήσουμε την καινούργια ή την μπαλωμένη σαμπρέλα στη θέση της θα πρέπει με τα δάχτυλα μας να ψαχουλέψουμε το εσωτερικό του ελαστικού για τυχόν αιχμηρά αντικείμενα που θα ξανακόψουν την σαμπρέλα και να τα αφαιρέσουμε. 

5. Για το μπάλωμα θα χρειαστούμε ένα έτοιμο κιτ που περιλαμβάνει όλα όσα χρειάζονται, μπαλώματα, κόλλα, γυαλόχαρτο. Αρχικά πρέπει να βρούμε την τρύπα. Φουσκώνουμε τη σαμπρέλα και προσπαθούμε να ακούσουμε τη διαρροή του αέρα, ή να την αισθανθούμε με το χέρι μας. Τα χείλη μας είναι ευαίσθητα και μπορούν να αισθανθούν τη διαρροή εάν πλησιάσουν κοντά στην τρύπα. Ένας άλλος σίγουρος τρόπος είναι αφού την φουσκώσουμε να την βυθίσουμε μέσα σε νερό, αλλά έπειτα θέλει καλό σκούπισμα για να κολλήσει το μπάλωμα. Μόλις εντοπίσουμε την τρύπα πρέπει να την σημαδέψουμε π.χ. με στυλό και σε σχέση με την βαλβίδα. Το σημείο της τρύπας μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε την αιτία που προκάλεσε το τρύπημα της σαμπρέλας. Εάν είναι στο πάνω μέρος κάτι θα πέρασε το λάστιχο και την τρύπησε.

Επειδή είναι πολύ εκνευριστικό να ξανατρυπήσει από το ίδιο αντικείμενο που έχει μείνει μέσα στο ελαστικό, πάντοτε ελέγχουμε προσεκτικά (μπορεί να μην φαίνεται με μια ματιά) το εσωτερικό του με τα δάχτυλα μας. Το απομακρύνουμε σπρώχνοντας το να βγει από μέσα προς τα έξω. Εάν είναι στο κάτω μέρος ελέγχουμε την ταινία που καλύπτει το στεφάνι εάν είναι καλά τοποθετημένη. Η ταινία προστατεύει την σαμπρέλα από τις ατέλειες του στεφανιού και από τις τρύπες στις ακτίνες. Εάν βρούμε δύο τρύπες η μία απέναντι από την άλλη, θα είναι από δυνατό χτύπημα που κόπηκε από το στεφάνι.

6. Αφού εντοπίσουμε την τρύπα, βγάζουμε όλο τον αέρα από την σαμπρέλα και ξεκινάμε να τρίβουμε με το γυαλόχαρτο πάνω και γύρω από την τρύπα λίγο παραπάνω από το μέγεθος του μπαλώματος που θα χρησιμοποιήσουμε. Αποφεύγουμε να πιάνουμε την τριμμένη επιφάνεια με τα δάχτυλα μας. Πρέπει να είναι όσο καθαρή γίνεται. Απλώνουμε την κόλλα. Αν βάλουμε πολύ θα αργήσει να στεγνώσει. Περιμένουμε λίγα δευτερόλεπτα και τοποθετούμε το μπάλωμα πιέζοντας να πιάσει καλά σε όλη την επιφάνεια. Το κρατάμε μέχρι να στεγνώσει τελείως και είναι έτοιμο για την επανατοποθέτηση.

Η τοποθέτηση θα είναι πιο εύκολη εάν φουσκώσουμε λίγο την σαμπρέλα, ίσα-ίσα να πάρει το κυκλικό σχήμα. Περνάμε πρώτα την βαλβίδα μέσα από την τρύπα του στεφανιού και συνεχίζουμε μέχρι όλη η σαμπρέλα να μπει ανάμεσα στο στεφάνι και το λάστιχο. Ξεκινώντας από την βαλβίδα με τα χέρια μας, χωρίς τα λεβιεδάκια, σπρώχνουμε το λάστιχο μέσα στο στεφάνι, προσέχοντας να μην πιαστεί πουθενά η σαμπρέλα. Το τελευταίο τμήμα του ελαστικού για να εφαρμόσει θα χρειαστεί λίγο παραπάνω προσπάθεια. Ελέγχουμε εάν έχει τοποθετηθεί σωστά, πιέζοντας τα πλαϊνά του ελαστικού και από τις δύο πλευρές. Φουσκώνουμε στη πίεση που αναγράφεται στα πλαϊνά του ελαστικού. Εάν παρατηρήσουμε κάποιο ανομοιόμορφο φούσκωμα, σταματάμε αμέσως. Μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι το λάστιχο δεν έχει εφαρμόσει καλά στο στεφάνι, ίσως η άκρη του δεν έχει πιάσει κάτω από το χείλος του στεφανιού.

7. Η τοποθέτηση της ρόδας είναι πολύ σημαντική και εάν δεν γίνει σωστά υπάρχει κίνδυνος να φύγει από την βάση της και να προκαλέσει ατύχημα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον μπροστινό τροχό, που δυστυχώς θα προκαλέσει πτώση με το πρόσωπο. Η σταθεροποίηση του τροχού πάνω στο ποδήλατο γίνεται με το Quick Release. Έχει ένα λεβιέ - ασφάλεια που ανοίγει και κλείνει, αλλά παράλληλα περιστρέφεται και σαν βίδα. Ο λεβιές ασφαλίζει τον τροχό μόνο όταν είναι στη θέση closed. Η διαδικασία είναι απλή: το βιδώνουμε μέχρι το σημείο που ο λεβιές θα θέλει δύναμη για να κλείσει τελείως (closed). Προσοχή! δεν πρέπει να κλείνει εύκολα, είναι σημαντικό το κλείσιμο. Χρειάζεται να βάλουμε δύναμη. Η ενδιάμεση θέση (Μid) είναι λάθος. Θα πρέπει να το ξεβιδώσουμε λίγο και να ξαναπροσπαθήσουμε να κλείσει τελείως. Αυτό σημαίνει ότι η ασφάλιση δεν γίνεται απλά και μόνο αν το βιδώσουμε. Απαιτείται να κλείσει ο λεβιές.