Ένα ελαφρύ ποδήλατο είναι σαφώς πιο διασκεδαστικό, επιταχύνει, στρίβει, πιο εύκολα και γενικά είναι πιο εύκολο και ευχάριστο στην οδήγηση του. Τα σύγχρονα υλικά έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην μείωση του βάρους των πλαισίων και των περιφερειακών, αλλά ακριβώς επειδή είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας κοστίζουν μια περιουσία, ειδικά τα carbon πλαίσια και οι carbon τροχοί. Αυτά όμως είναι απαγορευτικά για την πλειοψηφία των αναβατών, παρόλα αυτά υπάρχουν μερικοί τρόποι για να μειώσουμε το βάρος μέχρι και 2,5 κιλά χωρίς να αφαιρέσουμε πολλά χρήματα από την τσέπη μας.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε από τα καλώδια των φρένων. Τα καλώδια των φρένων έχουν συγκεκριμένα μήκη για όλα τα ποδήλατα, συγκεκριμένο βέβαια για το μπροστά και άλλο για το πίσω. Στην περίπτωση που τα καλώδια του ποδηλάτου μας είναι αρκετά μακριά μπορούμε να τα κοντύνουμε στο μήκος που θέλουμε, αρκεί βέβαια να μπορεί το τιμόνι να περιστραφεί κατά 90 μοίρες και από τις δυο πλευρές. Αυτό γίνεται χωρίς να χρειαστεί να προσθέσουμε επιπλέον υγρό εάν πρόκειται για υδραυλικά δισκόφρενα των Shimano και SRAM. Για το πώς γίνεται υπάρχουν αναλυτικές οδηγίες από τους κατασκευαστές ενώ θα χρειαστεί οπωσδήποτε ένας κόφτης καλωδίων για υδραυλικά φρένα.

Με τον καιρό και χωρίς να το καταλαβαίνουμε ίσως να έχουμε αρχίσει να φορτώνουμε το ποδήλατο, ειδικά το τιμόνι με διάφορα, φωτάκια, καθρεφτάκια, φυλαχτά, βάσεις για το κινητό, το gps, τον καφέ, την κάμερα, αλλά και σχάρα σέλας κ.α. και που ίσως και να μην χρησιμοποιούμε πλέον. Αφαιρώντας τα όλα αυτά μονομιάς θα καταλάβουμε διαφορά στην αίσθηση και ταυτόχρονα να εξοικονομηθούν μερικά γραμμάρια. Πάνω στο τιμόνι μπορούμε επίσης να εξοικονομήσουμε βάρος από την αντικατάσταση των χειρολαβών, ειδικά αυτών που είναι Lock-on, που ασφαλίζουν με μεταλλικούς σφικτήρες, με ελαφρύτερες χειρολαβές από σιλικόνη ή αφρώδες υλικό.

Το χειμώνα οι λασπωτήρες και τα καλύμματα στο ποδήλατο είναι αναγκαία για την βροχή και τις λάσπες, αλλά σε στεγνές συνθήκες δεν χρησιμεύουν σε τίποτα εκτός του ότι προσθέτουν βάρος. Επίσης το πλαϊνό ποδαράκι (σταντ) εάν δεν χρειάζεται μπορεί να αφαιρεθεί μιας και δεν εξυπηρετεί στην λειτουργία του ποδηλάτου.

Η τελευταία τάση με μονό δίσκο στον δισκοβραχίονα (1Χ) εκτός του ότι γίνεται ολοένα πιο οικονομική μας επιτρέπει να μειώσουμε το βάρος του ποδηλάτου πάνω από μισό κιλό. Εάν αποφασίσουμε την μετατροπή σε 1Χ θα χρειαστούμε οπωσδήποτε γρανάζι narrow-wide για να κραταει την αλυσίδα στην θέση της, ειδάλλως θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε οδηγό αλυσίδας, που σημαίνει ότι προσθέτουμε αντί να αφαιρούμε βάρος. Αυτό γίνεται γιατί με την αφαίρεση του μπροστά εκτροχιαστή η αλυσίδα θα αναπηδά και θα βγαίνει από τα δόντια ενός απλού γραναζιού.

Το κόψιμο του σωλήνα του πιρουνιού, όπου επιτρέπεται, μπορεί να μειώσει το βάρος για λίγα γραμμάρια (25-50). Πριν το κόψουμε δοκιμάζουμε την νέα χαμηλότερη θέση του τιμονιού να είναι ευχάριστη και άνετη, αφήνοντας λίγο χώρο για έναν επιπλέον αποστάτη σε περίπτωση μελλοντικής αλλαγής του λαιμού του τιμονιού. Πριν προχωρήσουμε στο κόψιμο μετράμε πολλές φορές το μήκος του και το πόσο μπορεί να κοπεί σημαδεύοντας το ύψος κοπής με έναν μαρκαδόρο. Εάν κοπεί σε λάθος ύψος μετά δεν θα μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Έπειτα προχωρούμε στην αφαίρεση του πιρουνιού από το πλαίσιο, αφού πρώτα έχουμε αφαιρέσει το φρένο.

Κάτι αντίστοιχο με το κόψιμο του σωλήνα του πιρουνιού μπορούμε να κάνουμε, εφόσον μας το επιτρέπει το ελάχιστο επιτρεπόμενο μήκος, και με τον σωλήνα της σέλας. Μία ακόμα φορά πριν το κόψιμο μετράμε πολλές φορές το ύψος της σέλας που μας ταιριάζει καθώς και το ελάχιστο μήκος του σωλήνα που πρέπει να εισέρχεται μέσα στο πλαίσιο. Εάν υπάρχει περιθώριο στο σωλήνα που ποτέ δεν πρόκειται να ανεβάσουμε πιο πάνω τότε θα μπορούσαμε να το κόψουμε, αφαιρώντας μερικά γραμμάρια και από εκεί.

Στην περίπτωση που το ποδήλατο είναι παλιό και οι άξονες των τροχών ασφαλίζουν με παξιμάδια, μπορούν να αλλαχτούν με άξονες που έχουν quick release, έτσι δεν θα χρειάζεται να μεταφέρουμε το επιπλέον βάρος του κλειδιού που ξεβιδώνει τα παξιμάδια.